...Witamy na stronie internetowej parafii św.Mikołaja w Janowcu Wielkopolskim...::...Biuro parafialne w poniedziałek 23.07 i we wtorek 24.07 przed południem będzie nieczynne...

Aktualności

08 stycznia 2018 22:46 | Aktualności

SPRAWOZDANIE ROCZNE ZA 2017 R.

 

 

 

 

Sprawozdanie roczne za 2017 r 

       

I.      Życie sakramentalne.


1. Sakrament chrztu św. -  38 dzieci (przed rokiem 33); chrztu udzielamy uroczyście w II. niedzielę i w IV. sobotę miesiąca oraz w każdą niedzielę podczas Mszy św. za parafian; katecheza przed chrztem w piątek przed chrztem o 17.00 w kościele.

2. Sakrament pokuty i Eucharystii:

  • Komunia św. 91 dzieci (są to dwa roczniki – dzieci rozpoczynające edukację szkolną od 6 i 7 roku życia);
  • rozdzieliliśmy 43.200 Komunii św. Komunię św. można przyjąć będąc w stanie łaski uświęcającej czyli życia Bożego w duszy. Do Komunii św. zagradza drogę bycie w stanie grzechu śmiertelnego. Grzech śmiertelny jest wtedy, gdy myśl, słowo, czyn jest dokonany świadomie i dobrowolnie w ważnej sprawie.

3. Bierzmowanie38 osób spośród młodzieży przystąpiło do sakramentu; 16 nie zostało dopuszczonych. Zwracamy uwagę na motywy bierzmowania. Zauważamy przypadki, że niektórzy młodzi nie chcą przystąpić do bierzmowania, a zmuszają ich do tego rodzice. Nie jest to dobra droga. Młody człowiek powinien świadomie i z wiarą przyjąć ten sakrament. Może przyjecie sakramentu odsunąć w czasie. Mamy takie przypadki, co świadczy o dojrzałości i poważnym traktowaniu sakramentu. Wydaje się, że rodzicom zależy na „zaliczeniu bierzmowania”, aby mieć spokój. Zależy nam na tym, by młodzież przystąpiła do sakramentu, ale musi mieć wiarę i odpowiednie przygotowanie. Nie możemy uprawiać rytualizmu i formalizmy religijnego. Czy jest to wiara w umocnienie Duchem Św. czy tylko, by uzyskać dokument o bierzmowaniu; „mieć z głowy” problem; bo wszyscy „idą do bierzmowania”. Tu nie może być automatyzmu czy magicznego traktowania sakramentu. Do sakramentu człowiek musi się przygotować duchowo (ukształtować wiarę dojrzałą i odpowiedzialną; postępować etycznie) i intelektualnie (znać zasady wiary katolickiej). Dowodem przyjęcia bierzmowania w wierze jest sposób życia po przyjęciu sakramentu – życie sakramentalne, posłuszeństwo Bogu, zaangażowanie w życie Kościoła, wzięcie za niego odpowiedzialności.

4. Sakrament namaszczenia chorychodwiedzamy regularnie, co miesiąc 14 osób a przed Bożym Narodzeniem i Wielkanocą ok. 40-50 osób. Posługiwaliśmy wobec 297 chorych, w dzień chorych wobec 64 osób. Poza dniem chorych sakramentu chorych udzieliliśmy 18 osobom. Wiatyk czyli uroczystą Komunię św. przed śmiercią, przyjęło 7 osób (w domu i szpitalu). Sakrament chorych udzielamy tylko żyjącym. Kapłana można wezwać o każdej porze dnia i nocy, jednak nie odkładajmy posługi do ostatniej chwili życia. Powinno się przyjąć sakrament chorych na początku poważnej choroby. Pamiętajmy o chorych, leżących w szpitalu, by prosić o posługę kapelana i nie zwlekać z jego posługą. Prośba o posługę jest obowiązkiem do chorego i jego rodziny.

5. Sakrament małżeństwa11 ślubów.

  • Pragnący zawrzeć sakrament małżeństwa zgłaszają się w biurze parafialnym pół roku przed datą ślubu. Konieczne jest przygotowanie do małżeństwa przed odpowiednią katechezą. W informatorze parafialnym, który przekazujemy w czasie kolędy. Podane są tam wiadomości co to katechez. Jest ona prowadzona w 33 dekanatach Archidiecezji. Terminy podane są na stronie internetowej naszej parafii i Archidiecezji
  • Zwracamy uwagę na rosnącą liczbę żyjących w „wolnych związkach”: konkubinat, omowa podjęcia trwałych i ostatecznych zobowiązań małżeńskich. (KKK 2390) Wszystkie te sytuacje znieważają godność małżeństwa; niszczą samo pojęcie rodziny; osłabiają znacznie wierności. Są sprzeczne z prawem moralnym. Akt płciowy powinien mieć miejsce wyłącznie w małżeństwie (udział w stwórczym i zbawczym planie Boga); poza nim stanowi zawsze grzech ciężki (nie ma tu znaczenia odczucie kobiety i mężczyzny – „jest nam dobrze”, a trzeba postawić sobie pytanie, czy jest z nami dobrze Panu Bogu), kapłan nie może udzielić rozgrzeszenia (brak żalu, a na pewno postanowienia poprawy) i wyklucza z Komunii sakramentalnej. Pogarsza sytuację postawa rodziców tych osób, którzy tolerują pod swym dachem grzech - nierząd, bronią swego dziecka, a nawet pochwalają grzeszny czyn („lepiej tak, bo mogą się rozejść”, ale są też budujące postawy rodziców – „u mnie tak nie będzie”). Śmieszny jest powód: wcześniej było – jak zainteresowani mówili – „brak finansów”, dziś obojętność na wiarę, lekceważenie woli Boga. Czy człowiek wierzący będzie łamał prawo Boże, nie będzie się liczył z wolą Boga. Osoby w nierządzie zdradzają brak wiary Kościoła w świętość małżeństwa w działanie Chrystusa w sakramentach, a potem proszą chrzest dla dziecka, chcąc obdarzyć potomka życiem Bożym – brak logiki i niekonsekwencja. Nie mogą oni, w czasie chrztu dziecka wyrzec się zła i wyznać wiarę.

6. Pogrzebzmarło 60-ciu parafian,

  • z tej liczby 13 zostało przygotowanych na spotkanie z Bogiem w wieczności przez sakrament pokuty, Komunii św. i namaszczenie chorych. Pewna liczby z tej grupy, to osoby, które regularnie przyjmowały sakramenty św. i w sposób naturalny były przygotowane na śmierć.
  • Pogrzeb nie jest sakramentem, lecz modlitwą Kościoła za zmarłego. Należy bardziej zwrócić uwagę na przyjmowanie sakramentów pokuty i Komunii św., niż na to, by ktoś miał pogrzeb i opinię innych. Pogrzeb nie wyrokuje o przyszłym losie zmarłego.
  • Co zrobić, gdy ktoś nie praktykuje w ogóle lub w ogóle nie ma kontaktu z Kościołem, parafią? Wskutek braku nadprzyrodzonej więzi wiary, nie można powiedzieć cokolwiek o jego wierze w Chrystusa Zbawiciela;  nie można stwierdzić, czy chce modlitwy Kościoła (pogrzebu) nad swym grobem. Czy można postępować wbrew jego woli. Bywa, że rodzina chce pogrzebu nie ze względów religijnych, lecz kulturowych. Czy można potraktować tak samo zaangażowanego w życie parafii i człowieka niepraktykującego, nie mającego związku z parafią.

       II.      Inwestycje.

 

(prócz bieżących napraw i remontów)

1. Prace konserwatorskie przy wieży kościoła – usuniecie z całości powierzchni wieży, położenie nowego tynku, prace sztukatorskie, obróbki blacharskie,

2. Komputer.

3. Naprawa płotu na cmentarzu.

4. Lichtarze i krzyż na ołtarz.

5. Kosiarka – cmentarz.

6. Malowanie kościoła św. Barbary.

7. Cięcie gałęzi drzew – cmentarz.

8. Prace dotyczące instalacji elektrycznej w kościele św. Barbary.

9. Urządzenie alarmowe w prezbiterium.

10. Wikariat  - okno.

11. Drzwi boczne do kościoła.

12. Naprawa dachu w Domu Katolickim.

13. Obróbki blacharskie – murek ogniowy II. zakrystii.


        III.      Podziękowanie za wspólnotę wiary

i miłości:


1. Mojemu współpracownikowi, wikariuszowi, Ks. Marcinowi.

2. Członkom rady Duszpasterskiej i Ekonomicznej.

3. Członkiniom Żywego Różańca, Stowarzyszenia Wspierania Powołań Kapłańskich.

4. Pani Kościelnej; Panu Organiście; p. Administratorowi cmentarza; za prowadzenie plebanii.

5. Za prowadzenie strony internetowej parafii.

6. Paniom katechetkom, Instruktorkom Poradni Rodzinnej.

7. Służbie liturgicznej: lektorom, ministrantom, pocztom sztandarowym, niosącym baldachim i feretrony, ministrantom sprzedającym prasę katolicką.

8. Za dobre i mądre, z serca i z ducha odpowiedzialności płynące rady duszpasterskie.

9. Za bezinteresowne prace dla dobra parafii.

10. Za opiekę nad krzyżami i figurami na terenie naszej parafii.

11. Za ofiary na cele parafialne i ogólnodiecezjalne, charytatywne i utrzymanie nas, duszpasterzy.

12.Za przygotowywanie ołtarzy w czasie procesji Bożego Ciała.

13. Za życzliwość, przywiązanie, szczerą miłość, modlitwę i współpracę.

14. Szczególnie, pominiętym w powyższej grupie dobroczyńców - za wszelkie dobro.

 

Niech Bóg, wszystkim, okaże swe pogodne Oblicze i Łaskę!

  

Ks. Andrzej Szczepaniak

Proboszcz

Przeczytano: 273 razy. Wydrukuj|Do góry

Duch świety